ചിന്തയുടെ കരിപുരണ്ട നിഴല്രേഖകളിലെങ്ങോ....
ഞാന് അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഉരുവം തേടിയലഞ്ഞിരുന്നു...
അതു കണ്ടിട്ടാവണം...
മനസ്സിന്റെ ഗര്ഭപാത്രത്തില് പിന്നെയും ജന്മം കൊണ്ട
വിഷാദക്കുഞ്ഞുങ്ങള് എന്നെ പരിഹസിച്ചതും ഒറ്റപ്പെടുത്തിയതും...
സ്വര്ണ്ണം കൊണ്ടു കണ്ണെഴുതി പറന്നു വന്ന ആഗ്രഹമെന്ന മൈനയാണു പറഞ്ഞത്...
മനസ്സില് ബീജാവാപം ചെയ്ത ചിന്തയുടെ പ്രകാശത്തെക്കുറിച്ച്...
എന്റെ സൂര്യചൈതന്യത്തെക്കുറിച്ച്....
പക്ഷേ ഞാന് അറിയുകയായിരുന്നു..
സ്നേഹമെനിക്ക് അന്യമാകുന്നുവെന്നത്....
വെറുപ്പിന്റെ വെള്ളിനാണയങ്ങള് എനിക്ക് സമ്മാനിക്കപ്പെട്ടത്...
ഇരുട്ടിന്റെ കുരുക്ഷേത്രത്തില് നീ വിജയിച്ചിടുന്നതും....
പക്ഷേ ഞാന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല...
ഏകാന്തതയുടെ സൂചിമുനകള് എന്നില് തറഞ്ഞു കയറിയിരുന്നത്....
എനിക്കു സ്വന്തമെന്നവകാശപ്പെടാവുന്ന,എന്റെ കവചകുണ്ഡലങ്ങള്..
ദുഖവും,അവഗണനയും,കണ്ണീരുണങ്ങിയ വറ്റിപ്പും....
അതും നീ ഇരന്നു വാങ്ങിയല്ലോ..
ഞാന് സൂതപുത്രന്...
ബന്ധനങ്ങളില്ലാത്ത കടപ്പാടുകളുടെ തേരോട്ടുന്ന സൂതന്റെ ദത്തു പുത്രന്...
തെരുവോരങ്ങളില്..ചിന്തകളുടെ നോട്ടം ചെന്നെത്താത്ത
വിജന പല്സലങ്ങളില് ഞാനലയുകയായിരുന്നു,
ബന്ധങ്ങളുടെ പുനര്ജ്ജനി തേടി...
സാന്ത്വനമെന്ന അംഗരാജ്യമെനിക്ക് സ്വപ്നങ്ങളെന്ന പ്രജകളെ നല്കി..
അവിടെയും പരിഹാസത്തിന്റെ ദംഷ്ട്രകള് എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു...
വിഷാദരൂപികള് ചിന്തയാകുന്ന പൈതൃകത്തെ പിളര്ന്ന്..
സഹനത്തിന്റെ പൂപ്പാടങ്ങളില് വിഷം തുപ്പിയിരുന്നു...
ഒടുവില്,ജീവനത്തിന്റെ തേര് ഓര്മകളുടെ സ്വാര്ത്ഥതയിലുടക്കുമ്പോള്..
പിറവിയുടെ ശാപത്തില് നിന്ന് മരണത്തിന്റെ മോക്ഷവുമായി....
കാരുണ്യത്തിന്റെ അസ്ത്രവും കാത്ത്...
ഞാന് സൂര്യപുത്രന്!!!!!!
No comments:
Post a Comment